‘Alleen al het idee geeft mij een warm gevoel van binnen. Dan zou het mama kunnen zijn, die lekker ligt te spinnen op papa’s schoot. Zou dat niet prachtig zijn?’ Echt ‘doodgewoon’ is een boek over de dood niet, niet voor volwassenen en al helemaal niet voor kinderen. En toch hoort de dood bij het leven. Vroeg of laat krijgt iedereen ermee te maken. Je opa, de buurman, je vader of je moeder, de hond of de poes, allemaal kunnen ze doodgaan.
Bette Westera, die eerder al liet zien dat ze grote thema’s niet uit de weg gaat, laat op luchtige wijze alle gezichten van de dood zien: hoe erg je iemand die er niet meer is kunt missen, waarom de Egyptenaren hun doden mummificeerden, waar iemand die gestorven is naar toe gaat. Zelfs heel moeilijke dingen, een kind dat sterft bijvoorbeeld, of iemand die zelf uit het leven stapt, komen aan de orde.
Het levert een prachtige verzameling troostrijke gedichten op voor jong en oud, schitterend geïllustreerd door Sylvia Weve en bovendien heel bijzonder vormgegeven.
