In Mijn beschermengel en ik vertelt Hans Stolp hoe hij de begeleiding van zijn beschermengel ervaart. Hij beschrijft de engel als een metgezel die samenhang ziet in de gebeurtenissen van een mensenleven.
Vanuit die overtuiging bespreekt hij gelijkwaardigheid, zelfstandigheid en geestelijke groei. Ook schrijft hij over weerstand tegen levenslessen en de dankbaarheid die later kan ontstaan.