In Christus in verhouding tot Lucifer en Ahriman beschrijft Rudolf Steiner het goede als een kracht die evenwicht schept tussen twee uitersten. Hij verbindt Lucifer met illusoire spiritualiteit en Ahriman met cynisch materialisme.
De tekst is gebaseerd op een voordracht uit 1915, aan het begin van de Eerste Wereldoorlog. Steiner duidt gebeurtenissen en menselijke keuzes vanuit zijn antroposofische wereldbeeld.